Wybierz spokojną chwilę. Zapytaj: „Chcesz, żebym posłuchał, czy wspólnie poszukamy rozwiązania?”. Daj czas na odpowiedź. Nie porównuj problemu do doświadczeń innych osób. Powtórz własnymi słowami to, co usłyszałeś, i sprawdź, czy dobrze rozumiesz. Zaproponuj jeden mały, wspólny krok. Jeśli dziecko obawia się konkretnej osoby, poszukajcie innego bezpiecznego dorosłego. Ten materiał służy edukacji, nie diagnozie ani terapii.